My Neighbor Totoro'nun dramatik gücü büyük bir kötü karaktere ihtiyaç duymamasından gelir. Gerilim; taşınmanın belirsizliği, annenin hastalığı ve bir çocuğun kaybolması gibi gündelik korkularda bulunur. Fantastik yaratıklar bu sorunları çözmez, onları taşımayı biraz daha mümkün kılar.
Miyazaki kırsal hayatı kartpostal gibi dondurmaz. Rüzgâr, böcek sesi, çamur, bisiklet ve ev işleri filmin ritmini kurar. Satsuki'nin yetişkin sorumluluğunu erken üstlenmesi ile Mei'nin dünyayı oyunla anlamlandırması arasındaki fark, kardeşlik ilişkisini inandırıcı kılar.
Totoro'nun az ve beklenmedik görünmesi karakterin etkisini büyütür. Otobüs durağı sahnesinde komedi, merak ve sessizlik aynı kadrajda tutulur. Film çocukluğu yetişkinlerin geriye dönük masumiyet fikriyle değil, kendi mantığı ve ciddi duyguları olan bir deneyim olarak ele alır.
Babanın çocukların anlattıklarını hemen reddetmemesi filmin aile anlayışı için önemlidir. Yetişkinler Totoro'yu görmese de Satsuki ile Mei'nin deneyimini küçümsemez. Bu kabul, fantastik olanın gerçek olup olmadığı tartışmasını gereksizleştirir. Önemli olan iki kardeşin belirsizlik karşısında kurduğu anlam ve bu anlamın aile içinde kendine yer bulabilmesidir.